|
|
VOORSCHOTEN
Voorschoten = Zilverstad!
Voorschoten is een gemeente in Zuid-Holland met 22.923 inwoners per 1 juli
2006 (bron: CBS) en een oppervlak van 11,59 vierkante kilometer.
Het dorp Voorschoten is vastgebouwd aan Leiden en ligt verder ingeklemd
tussen de spoorlijn Den Haag - Leiden in het westen en het
Rijn-Schiekanaal (de Vliet) in het oosten. Zuidwestelijk ligt Leidschendam.

Voorschoten
Historie
Het dorp is ontstaan op een oude strandwal en had een langgerekte
vorm. Bodemvondsten tonen aan dat reeds 2000 jaar voor Christus ter hoogte
van de huidige Voorschotense wijk Boschgeest een nederzetting bestond van
veehoudende vissers/jagers. Die langgerekte vorm, ontstaan door
lintbebouwing in de middeleeuwen, is terug te vinden in de Voorstraat, die
als markt fungeerde, en die ook vandaag een verbreding kent door een
wijkende rooilijn. Floris V van Holland verleende in 1282 marktrechten.
Dit langgerekte plein met dorpspomp, oude lindebomen en gaslantaarns is
een beschermd dorpsgezicht: van de monumentale gevels verdient het
Ambachts- en Baljuwhuis vermelding. De Vereniging tot Behoud van Oud-,
Groen-, en Leefbaar Voorschoten bevordert dat karakteristieke panden,
gevels, werken en beplantingen binnen de gemeente beschermd, behouden,
onderhouden en gerestaureerd worden.
Tegenwoordig is het vooral een forensenplaats. Met name in de eerste
naoorlogse decennia is de gemeente sterk gegroeid: van bijna 5500 inwoners
in 1934, via ruim 9300 begin 1946 naar meer dan 20.000 in 2000. Ook in de
21e eeuw breidt Voorschoten nog uit met nieuwe wijken zoals Starrenburg,
Krimwijk en Starrenburg II.
Monumenten
Voorschoten heeft in 2005 108 gemeentelijke en 89 rijksmonumenten.
Voorschoten had tot ver in de 20e eeuw een bekende klank vanwege zijn
zilverindustrie. De Zilverfabriek van Van Kempen en Begeer is in 1858
gebouwd in een eclectisch-classisistische stijl. Het ijzeren inrijhek is
jugendstil. Het gebouw is als zilverfabriek tot 1984 in bedrijf gebleven.
Na een grondige verbouwing op basis van een ontwerp van de Amerikaanse
architecten Stern en Wyatt, is hier de firma Mexx gevestigd.
Aan de zuidkant van Voorschoten ligt het Kasteel Duivenvoorde dat sinds
1226 particulier bezit is en steeds door vererving van eigenaar is
veranderd. De laatste eigenares, Johanna Maria baronesse Schimmelpenninck
van der Oye (née Beelaerts van Blokland), heeft het landgoed, huis en
inboedel ondergebracht in een stichting. Het kasteel is, afgezien van het
bewoonde gedeelte, toegankelijk als museum.
Iets ten noorden van het dorpscentrum staat de Sint Laurentiuskerk, een
tussen 1865 en 1868 gebouwde, door de architect Th. Asseler (1823–1879)
ontworpen neogothische pseudobasiliek met een 45 meter hoge toren. Sinds
1976 is de Laurentiuskerk een Rijksmonument.
De Dorpskerk kent een aantal voorgangers, de eerste
uit circa de 12e eeuw. In 1868 werd de huidige kerk, de vierde op deze
plaats, in Engels Neogotische stijl opgeleverd. In de jaren 1955-1958 is
de kerk gerestaureerd, deels teruggedraaid tijdens de inpandige
restauratie in 2000 (plafond en draagconstructie zichtbaar, ramen geheel
zichtbaar). In de Dorpskerk staat een orgel dat oorspronkelijk werd
gebouwd door Jacobus Zeemans uit Breda. Dit in 1720 in gebruik genomen
instument is daarna diverse malen aangepast en gerestaureerd. In de
Dorpskerk worden, naast kerkdiensten, culturele evenementen (concerten,
toneel, cabaret, literair) georganiseerd.
Kloosterkapel Bijdorp
Bijdorp werd in 1634 een landgoed. Op dezelfde plaats lag daarvoor een
hofstede die in de zestiende eeuw eigendom was van ridder Jacob Oem van
Wijngaarden. Het landgoed werd in 1875 eigendom van de congregatie van
dominicanessen van de Heilige Catharina van Siëna, vrouwelijke volgelingen
van Sint Dominicus. Zij maakten van de buitenplaats een klooster en
voegden in 1895 een kleine kruiskerk in neogotische bouwstijl aan het
complex toe. De zusters gaven onderwijs - het Rooms Katholieke Instituut
Onze Lieve Vrouwe van Lourdes - en in het pensionaat verbleven jonge
juffrouwen van deftige stand om een beschaafde en tevens godsdienstige
opvoeding te genieten.
Berbice
Berbice is een buitenplaats met landhuis uit 1669, later uitgebreid met
onder andere een oranjerie en bijzondere tuinmuren. In 1369 stond op
dezelfde plaats de hoeve Almansgeest; rond 1750 veranderde deze naam in
Allemansgeest. In 1829 werd het landhuis hernoemd tot Berbice, naar de
Nederlandse kolonie Berbice in tegenwoordig Guyana. Het bouwen van
tuinmuren was in de 18e eeuw populair voor het telen van fruitgewassen die
eigenlijk niet voor het Nederlandse klimaat geschikt waren.
Beresteyn is een landhuis op het zuidwestelijk deel van Berbice van dat in
1828 werd verkocht aan jonkheer Hugo van Beresteyn. In 1893 werd Beresteyn
verkocht en werd er het 'Instituut Wullings', een chique jongenskostschool
met HBS, gevestigd. Het huis kreeg toen een nieuwe gevel en werd
uitgebreid. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het instituut gesloten. Na
de oorlog werd Beresteyn seminarie en klooster van de paters Kapucijnen en
in 1950 ging het over naar de paters Montfortanen. Na hun vertrek in mei
2001 bood het huis onderdak aan diverse stichtingen, kunstenaars en
buitenlandse werknemers.
Ter Wadding
Ter Wadding, gelegen aan de Leidseweg 557, is een landhuis, in zijn
huidige vorm uit ca. 1770, met invloeden van de rococostijl. Al eerder was
er sprake van een 'huizinge (1687) of 'hofstede' (1716). Het huis is
gebouwd op een plaats die al in 866 met 'ter wadding' - doorwaadbare
plaats - werd aangeduid. Mogelijk kon men vanaf de strandwal waarop
Voorschoten is gebouwd op dit punt de Oude Rijn oversteken. Provinciale
Waterstaat had Ter Wadding als kantoor in gebruik.
Het Baljuwhuis is het 17e eeuws woonhuis van de baljuw (later van de
burgemeester), met rechte kroonlijsten en natuurstenen banden tussen het
metselwerk. Het vormt een eenheid (een gedeelde ingang) met het
Ambachtshuis, het huis van het ambacht, dat een trapgevel uit 1635 heeft.
Dit pand aan de Voorstraat is gebruik als restaurant, museum en trouwzaal.
Evenementen
Dankzij de actieve oranjevereniging Koningin Wilhelmina, opgericht op
4 juni 1904, heeft Voorschoten elk jaar een uitgebreid programma op
Koninginnedag. Rond de Voorstraat zijn er dan klassieke activiteiten zoals
koekslaan en touwtrekken naast moderne activiteiten zoals beachvolleybal.
Jaarlijks wordt op 28 juli de Voorschotense paardenmarkt gehouden op de
Voorstraat. Van oorsprong verkochten de boeren hun paarden die zij
gebruikt hadden bij het hooien aan zigeuners. In 1960 is de paardenmarkt
in ere hersteld.
Eveneens op 28 juli is jaarlijks een kortebaan draverij. Vanaf 1952 vond
deze draverij vele jaren plaats op de Prins Bernhardlaan. In 2004
verhuisde de draverij naar de Van Beethovenlaan.
Stedenband
Sinds 1984 heeft Voorschoten een jumelage met Kita in Mali. Sinds 1994
heeft Voorschoten ook een stedenband met Druskininkai in Litouwen, en
sinds 1966 met Schoten in België. Deze laatste twee stedenbanden zijn in
2005 beëindigd omdat een stedenband binnen de Europese Unie weinig
meerwaarde zou hebben.
Sport en recreatie
Deze plaats is gelegen aan de Europese wandelroute E11, ter plaatse
ook wel Marskramerpad geheten. De E11 loopt van Den Haag naar het oosten,
op dit moment tot de grens Polen/Litouwen.
Geboren in Voorschoten
C.B. van der Tak (1814-1878), stadsarchitect en directeur
gemeentenwerken in Rotterdam
Jacob Petrus Treub (1818-1887), burgemeester
Melchior Treub (1851-1910), botanicus
Hector Treub(1856-1920), gyneacoloog
Willem Treub (1858-1931), econoom en liberaal politicus
Lodewijk Thomson (1869-1914), Nederlands militair, de eerste die sneuvelde
tijdens een vredesmissie
Max van der Stoel (1924), Nederlands politicus
Benk Korthals (1944), Nederlands politicus
Veelgemaakte spellingsfouten: Voorschoten Vorschoten
Vorschote Voorschote Voorshoten Voorscoten
bron: wikipedia
Bron foto: wikipedia
|
Bedrijfsreclame
hotel
auto
bouw
winkel
drukkerij
bloemen bezorgen
rijschool
makelaar
flats
hypotheek
notaris
woningen
keuken
hoveniers
reisburo
catering
restaurant
gasfitter
loodgieter
schilder
stratemaker
bruidsboetiek
bruidsmode
verhuizer
Provincie
Home
|